De tussenruimte: leven tussen verschillende werelden

Soms zijn er momenten in je leven waarop je niet meer helemaal bent wie je was, maar ook nog niet precies weet wie je aan het worden bent.

Je bevindt je in een tussenruimte. Ook wel de liminale fase genoemd. Een ruimte tussen het oude en het nieuwe. Tussen verschillende rollen, verwachtingen, culturen of versies van jezelf.

Ik ken die ruimte maar al te goed.

Doordat ik ben opgegroeid met een biculturele achtergrond, heb ik me vaak tussen verschillende werelden bewogen. Tussen culturen, perspectieven en manieren om naar de wereld te kijken.

Soms voelt dat als een cadeau. Het heeft me geleerd om verschillende perspectieven te begrijpen, me aan te passen en verbinding te vinden met mensen die anders naar de wereld kijken.

Maar het kan ook vermoeiend zijn.

Want waar hoor je thuis als je je met meerdere werelden verbonden voelt, maar nergens helemaal bij lijkt te horen?

De laatste tijd merk ik dat ik zelf opnieuw in zo'n tussenruimte zit. Als psycholoog, ondernemer, jonge moeder en iemand die zich verder ontwikkelt in het systemisch en transcultureel werken, beweeg ik tussen verschillende rollen en ontdek ik nieuwe kanten van mezelf.

Sommige voelen vertrouwd. Andere krijgen langzaam vorm.
En dat kan soms best onzeker voelen.

• Wie ben ik nu?

• Wat past nog bij me?

• Wat wil ik meenemen naar een volgende fase en wat mag ik achterlaten?

Vaak willen we zo snel mogelijk uit die onzekerheid. Het liefst slaan we de rommelige tussenfase over en vinden we meteen een oplossing. Duidelijkheid. Een antwoord. Een nieuwe versie van onszelf waarin alles weer op zijn plek valt.

Maar misschien hoeft dat niet altijd. Misschien is die tussenruimte niet alleen een plek van onzekerheid, maar ook van mogelijkheden. Een plek waar je oude overtuigingen opnieuw kunt bekijken. Waar verschillende kanten van jezelf naast elkaar mogen bestaan. En waar langzaam iets nieuws kan ontstaan.

In mijn werk ontmoet ik veel mensen die zich in zo'n tussenruimte bevinden. Mensen die naar een ander land zijn verhuisd. Mensen met een multiculturele achtergrond of migratieachtergrond. Of mensen die aan een nieuwe levensfase beginnen en zich afvragen waar, en bij wie, ze zich echt thuis voelen.

Vaak gaat het er niet om dat ze moeten kiezen tussen hun verschillende werelden. Maar dat ze een manier vinden om alle kanten van zichzelf mee te nemen. Misschien is dat wel wat de tussenruimte ons kan leren.

Dat we niet altijd hoeven te kiezen tussen wie we waren en wie we aan het worden zijn. Soms kunnen we allebei zijn.

En soms ontstaat er juist in die ruimte tussen verschillende werelden iets nieuws.